Blaues Kreuz Intern
Login-Bereich

Abbrechen

Zaburzenia psychiczne wynikające z picia alkoholu

1. Halucynoza alkoholowa

Majaczenie alkoholowe nie jest jedyną chorobą osób uzależnionych od alkoholu związaną z obecnością halucynacji. Długotrwałe narażenie mózgu na toksyczne działanie etanolu grozi rozwojem halucynozy alkoholowej – będącej typową psychozą wywołaną piciem.

Jak się objawia?

Niezależnie od sytuacji, w jakiej wystąpiła po raz pierwszy, przewlekła halucynoza może utrzymywać się zarówno w okresach picia, jak i trzeźwości. W przeciwieństwie do delirium, omamy mają w tym przypadku charakter słuchowy, co oznacza, że chorzy słyszą nieistniejące głosy, nierzadko należące do znajomych osób. To, co mówią głosy, jest zwykle nieprzyjemne dla pacjenta i stwarza poczucie zagrożenia. Bywa, że głosy namawiają chorego do podejmowania różnych działań – mówi się wtedy, że omamy mają charakter imperatywny. Szczególnie niebezpieczne są sytuacje, gdy treścią halucynacji są głosy nakazujące popełnienie samobójstwa lub agresję wobec innych osób. Mogą się pojawiać również nieprawidłowe przekonania (czyli urojenia) dotyczące bezpieczeństwa oraz poczucie bycia obserwowanym i obmawianym.

2. Paranoja alkoholowa (zespół Otella)

Paranoja alkoholowa jest zaburzeniem psychotycznym wikłającym uzależnienie od alkoholu, związanym z obecnością całkowicie nieprawdziwych i niepodlegających korygowaniu przekonań – czyli urojeń.

Jak się objawia?

Choroba ta występuje u mężczyzn i polega na niezachwianym przekonaniu o niewierności małżeńskiej. Chorzy dotknięci tą dolegliwością są przekonani, że ich partnerki prowadzą intensywne życie towarzyskie, umawiają się z innymi mężczyznami, a każde spóźnienie czy wcześniejsze wyjście do pracy interpretują jako niezaprzeczalny dowód swojej racji. Tłumaczenie i uzasadnianie przez kobietę, iż powzięte podejrzenia są niesłuszne, nie przynosi oczekiwanych efektów. Fakt wierności partnerki nie ma tu większego znaczenia, gdyż wszelkie błahe sytuacje urastają w takich przypadkach do rozmiaru całkowitego zawodu zaufania. Pacjenci z tą postacią psychozy podejmują rozmaite, często agresywne działania wobec swoich towarzyszek. Śledzą je, podsłuchują, nachodzą w pracy, przeszukują rzeczy osobiste, oskarżają wobec otoczenia o rozwiązły tryb życia oraz prześladują telefonami i groźbami.

3. Zespół amnestyczny – zespół Korsakowa i encefalopatia Wernickego

Zespół amnestyczny jest chorobą spowodowaną długotrwałym i intensywnym piciem alkoholu, wynikającą ze stanu niedożywienia i głębokich niedoborów witaminowych.

Jak się objawia?

Głównym symptomem jest głębokie upośledzenie pamięci świeżej – czyli zapamiętywania i przywoływania nowych informacji. Chorzy stają się apatyczni, mają zaburzone poczucie czasu i nie potrafią prawidłowo przywoływać kolejności ostatnich wydarzeń. Braki w pamięci wypełniają fałszywymi treściami czyli konfabulacjami, a wspomnienia mieszają się im z teraźniejszością.

Przyczyną zespołu Korsakowa jest, wynikający z intensywnego picia alkoholu, niedobór witaminy B1 (tiaminy). Witamina ta gorzej wchłania się z przewodu pokarmowego u osób pijących, ponadto alkohol zaburza powstawanie jej aktywnej formy w organizmie. Z tego samego powodu u chorych uzależnionych może rozwinąć się stan ciężkich zaburzeń neurologicznych w postaci encefalopatii Wernickego z zaburzeniami świadomości, czyli dezorientacją co do miejsca i czasu, niezbornym chodem, zaburzeniami czucia i kontrolowania ruchów, oczopląsem i drgawkami. Choroba ta może prowadzić do trwałych powikłań i śmierci.

4. Zespoły otępienne, zaburzenia osobowości i zachowania.

Niezależnie od opisanych wcześniej jednostek chorobowych, u osób długotrwale pijących alkohol dochodzi do uszkodzeń i zaburzeń funkcjonowania całego układu nerwowego: mózgu, rdzenia kręgowego i nerwów obwodowych.

Jak się objawia?

Kora mózgu jest najmłodszą ewolucyjnie częścią układu nerwowego, kontroluje funkcje intelektualne i emocjonalne, odpowiada za procesy myślowe, planowanie, pamięć, kontrolę impulsów, a także ruchy dowolne. Znajdują się w niej ośrodki wzroku, słuchu, czucia, mowy itp. Spowodowane toksycznymi właściwościami alkoholu uszkodzenie i zanikanie tej części mózgu powoduje istotne zaburzenia funkcjonowania człowieka. Charakterystyczne zmiany osobowości – odhamowanie, impulsywność, drażliwość lub nieuzasadniona euforia, niedostosowywanie się do norm społecznych oraz infantylne zachowania wynikają z uszkodzeń przedniej części kory mózgowia – czyli płatów czołowych. Częstym i źle rokującym powikłaniem uzależnienia jest narastający proces otępienny. Chorzy cierpią na zaburzenia pamięci, mają problem z przyswajaniem nowych informacji, planowaniem, myśleniem, liczeniem, rozumieniem. Początkowo pojawiają się dyskretne objawy, trudności z przypominaniem sobie wydarzeń, czasem apatia i obojętność, niezrozumiałe dla otoczenia zachowania czy wybuchy złości. Pacjenci z zespołem otępiennym – w tym jego postacią, która wynika z używania alkoholu – stają się coraz mniej samodzielni i samowystarczalni i przestają sobie radzić w codziennych sytuacjach. Zapominają o płaceniu rachunków, konieczności robienia zakupów, przygotowywania posiłków itp.

4. Depresja

Osoby uzależnione częściej niż reszta populacji chorują na depresję. Jest ona jednym z najczęstszych zaburzeń psychicznych w praktyce psychiatrycznej.

Jak się objawia?

Depresja jest zaburzeniem, którego podstawowym objawem jest obniżenie nastroju – poczucie smutku, przygnębienia i pesymizmu. Rozpoznanie depresji u osoby uzależnionej nastręcza dużych trudności z uwagi na konieczność rozważenia i wyeliminowania bezpośredniego związku obserwowanych objawów z powtarzanym zatruciem alkoholem lub stanem abstynencyjnym. U kobiet zaburzenia nastroju częściej poprzedzają nadużywanie alkoholu, podczas gdy u mężczyzn to raczej picie poprzedza depresję.

Rozpoznanie ustala się na podstawie badania psychiatrycznego. Zgodnie z obowiązującymi w Polsce kryteriami ICD-10, aby rozpoznać depresję konieczne jest stwierdzenie obecności co najmniej dwóch objawów podstawowych oraz dwóch objawów dodatkowych, gdy utrzymują się łącznie dłużej niż dwa tygodnie.

Podstawowe objawy depresji:

  1. obniżenie nastroju występujące codziennie przez większą część dnia
  2. utrata zainteresowań i/lub odczuwania radości
  3. zmniejszenie energii, zwiększona męczliwość.

Dodatkowe objawy depresji:

  1. utrata wiary w siebie i poczucia własnej wartości
  2. nieracjonalne poczucie winy
  3. nawracające myśli o śmierci i samobójstwie
  4. problemy z pamięcią i koncentracją uwagi
  5. zmiana aktywności (spowolnienie lub niepokój)
  6. zaburzenia snu (bezsenność lub nadmierna senność)
  7. zmiany apetytu (nasilenie lub zmniejszenie)

5. Biała gorączka alkoholowa (delirium tremens)

Biała gorączka alkoholowa, czyli majaczenie drżenne lub delirium alkoholowe jest najgroźniejszą postacią zaburzeń związanych z odstawieniem alkoholu. Jej wystąpienie powinno stanowić powód do pilnego poszukiwania pomocy medycznej – majaczenie drżenne jest bowiem stanem zagrożenia życia. Objawy delirium alkoholowego może wywołać zarówno długotrwałe spożywanie alkoholu etylowego, jak i nagłe zaprzestanie picia. W organizmach osób, które nadużywają alkoholu przez dłuższy czas, dochodzi do pewnych zmian, przez które – w sytuacji nagłego zaprzestania picia etanolu – pojawiać się mogą różne objawy abstynencyjne.

Delirium alkoholowe jest najgroźniejszą postacią zespołu objawów związanych z odstawieniem alkoholu.

Objawy:

Objawy białej gorączki alkoholowej rozwijają się najczęściej w ciągu 72 godzin od zaprzestania picia alkoholu i utrzymują się do dwóch, trzech dni. Do objawów delirium tremens zaliczają się:

  • zaburzenia orientacji allopsychicznej (czyli dotyczącej otoczenia, w którym pacjent przebywa),
  • znaczne pobudzenie,
  • silne wahania nastroju,
  • urojenia (zazwyczaj nieusystematyzowane i w żaden sposób niepowiązane ze sobą),
  • omamy (najczęściej w postaci omamów słuchowych i wzrokowych – to stąd się wzięło popularne powiedzenie o widywaniu „białych myszek” przez alkoholików),
  • silny lęk,
  • odwrócenie rytmu snu i czuwania (pacjenci najbardziej aktywni mogą stawać się podczas nocy),
  • gorączka,
  • nudności i wymioty,
  • tachykardia,
  • bardzo wzmożona potliwość,
  • drgawki,
  • wzrost ciśnienia tętniczego krwi,
  • przyspieszony oddech,
  • drżenia mięśniowe.

Do delirium tremens dochodzić może w rozmaitych sytuacjach – pacjenci mogą doświadczyć takiego epizodu zarówno w domu, jak i w dowolnych innych warunkach. Szczególna sytuacja dotyczy hospitalizacji – zdarza się bowiem, że pacjenci przebywający w szpitalu (z powodu ograniczeń zdrowotnych) nagle zaprzestają spożywania alkoholu. W takim przypadku rozwinąć się u nich może biała gorączka alkoholowa – w sytuacji, kiedy nie jest znany wywiad chorobowy, dotyczący spożywania nadmiernej ilości alkoholu przez pacjenta, personel szpitala może mieć znaczne trudności ze zrozumieniem tego, dlaczego nagle doszło do pogorszenia się stanu pacjenta.

6. Padaczka alkoholowa

Padaczka alkoholowa dotyczy osób uzależnionych od alkoholu. To przejaw zespołu abstynencyjnego, czyli skutek znacznego ograniczenia ilości spożywanego alkoholu albo okresowego całkowitego zaprzestania picia. Padaczka alkoholowa pojawia się zwykle w okresie od 48. do 72. godzin od spadku ilości alkoholu we krwi, chociaż może pojawić się nawet u tygodniowych abstynentów. Objawia się w postaci uogólnionych napadów drgawkowych, przypominających „zwykłą” epilepsję. Padaczka alkoholowa nie jest jednak padaczką ktora wynika z zaburzeń w biochemii mózgu, ale z odstawienia alkoholu.

Objawy padaczki alkoholowej:

  • drżenie kończyn górnych i dolnych
  • napięcie mięśni twarzy
  • utrata przytomności
  • biegunka
  • nudności i wymioty
  • zimne poty
  • rozszerzenie źrenic
  • przyspieszenie akcji serca, arytmia
  • skoki ciśnienia krwi
  • suchość błon śluzowych jamy ustnej i gardłowej
  • nastrój dysforyczny, irytacja, drażliwość, nadpobudliwość
  • lęk, niepokój, depresja
  • zaburzenia snu, koszmary senne, budzenie się w nocy, bezsenność.

Sie möchten Helfen?
Spenden Online. Schnell und sicher.